مقدمه  :

          يكي از روش‌هاي ارتباطي موثر در هر سازماني، به ويژه سازمان‌هاي بهداشتي درماني، گزارش‌نويسي است. هر مديريتي در هر سطحي كه قرار دارد، براي آن كه بتواند از جريان امور حيطه مسئوليت خويش آگاهي يابد و واكنش‌هاي منطقي نشان دهد بايد گزارش‌هايي را دريافت كند.

در اين گزارش‌ها نتايج بررسي‌ها، تحقيق‌ها، بازرسي‌ها، ميزان پيشرفت اجراي برنامه‌ها و طرح‌ها، ثمره فعاليت‌ها و پي‌آمدها و بازتاب‌هاي آن‌ها، اپيدمي‌ها، رويدادها و هر واقعه يا پديده مهم و حساسي كه در محدوده سازمان و حريم و محيط آن روي دهد منعكس مي‌گردد.

گزارش، حلقه ارتباطي كارشناسان – مجريان و مديران است. در عين حال، مجموعه گزارش‌ها سابقه‌اي مستند، پديد مي‌آورد كه مي‌تواند راهنما و راهگشاي زندگي آينده سازمان و حتي نهادهاي مشابه آن باشد. گزارش تا حد زيادي بازتاب كيفيت كاري است كه از آن خبر مي‌دهد و مي‌تواند نشانگر شخصيت فردي باشد كه آن را نگارش و تنظيم نموده است. در حين تهيه گزارش كاستي‌هاي كار نيز هويدا مي‌شود، براي مثال معلوم مي‌شود اطلاع و داده مهمي كه بايد در آن درج گردد هنوز به دست نيامده است. گزارش‌نويسي روش خوبي براي مستندسازي فعاليت‌ها و رويدادها است. يكي از موارد كاربرد گزارش نويسي گزارش نهايي تحقيق است.

 گزارش تحقيق  :

گزارش تحقيق خلاصه‌اي مكتوب (يا شفاهي) از تحقيق است كه بايد هرچه سريعتر تهيه و توزيع شود. طرح تحقيقاتي زماني كامل محسوب مي‌شود كه گزارش نهايي آن نوشته شده باشد. بسياري از تحقيقات هرگز به اطلاع سايرين نرسيده است زيرا محققين نتوانسته‌اند نتايج آنها را به صورت نوشته منتشر كنند. حتي اگر قرار باشد نتيجه يك طرح به صورت شفاهي ارائه گردد، لازم است به غير از آن، گزارش‌نهايي (جامع) تحقيق به صورت كامل نوشته شود.

          ارائه گزارش نهايي تحقيق در كشور ما «پاشنه آشيل» تحقيقات علمي است، پژوهشهاي بسياري در كشور ما انجام مي‌شود اما بسياري از آنها در مرحله ارائه گزارش دچار مشكل مي‌شوند، لذا نتيجه پژوهش به اطلاع ساير محققين و دانشمندان نمي‌رسد و يا اگر هم گزارش نهايي ارائه مي‌گردد به سبب عدم اطلاع يا بي‌توجهي نگارنده ارزش  كار انجام شده تا حد زيادي تنزل مي‌نمايد. به عبارت ديگر آنچه كه ارايه مي‌شود كمتر از كار خوبي است كه انجام شده است. هيچكس نمي‌تواند ادعا كند كه همه پژوهشهاي انجام شده در كشور ما از نظر روش كار در مراحل مختلف كاملاً صحيح و بي‌نقص بوده‌اند اما نكته اينجاست كه تعداد قابل توجهي از پژوهشهاي علمي و صحيح در مرحله ارايه گزارش به نوعي ناتمام مي‌ماند (عدم ارايه گزارش يا گزارش نامطلوب).

نوشتن كار ساده‌اي نيست، اين كار هم وقت‌گير است و هم حوصله و صبر مي‌خواهد و هم تمرين و كار زياد مي‌طلبد. گزارش نوشتاري خوب بايد واضح، جالب، علمي، دقيق، صحيح و كامل باشد سه مرحله نوشتن شامل پيش نويس كردن، نوشتن و پاك نويس‌كردن مي‌باشد. 

          در مرحله پيش‌نويس شما نظرات خود را به شكل اوليه طرح كلي و نكات عمده پياده مي‌كنيد. در طول مرحله نوشتن شما آهنگ يا روند و سبك نوشته را توسعه مي‌دهيد و طرح پيش‌نويس اوليه را مي‌سازيد و نهايتاً پاك نويس كردن يا دوباره نويسي را انجام مي‌دهيد. در ضمن دوباره نويسي به ويرايش نوشته پرداخته و نظرات خود را به نحوي كامل مي‌كنيد كه كاملاً واضح و سازمان‌بندي شوند. با آنكه دوباره نويسي كاري سخت و خسته كننده است ولي تقريباً هميشه لازم است ، بهتر است پس از تهيه پيش‌نويس اوليه آنرا چند روز كنار بگذاريد و دوباره به آن مراجعه كنيد. گزارش نهايي در اصل به موسسه‌اي كه بودجه پژوهش را تأمين كرده بايد ارايه گردد. بسياري از مواقع ضرورت دارد به مسئولين محلي يا كشوري كه تمهيدات لازم براي پژوهش را فراهم نموده‌اند نيز گزارش جداگانه‌اي داده شود. بدين ترتيب مسئولين اجرايي اين امكان را خواهند يافت كه از نتايج پژوهش استفاده‌هاي عملي نمايند.

برای دریافت کامل مقاله به آدرس ذیل ایمیل بزنید.

ab_azizi_2005@yahoo.com



تاريخ : یکشنبه پنجم اردیبهشت 1389 | 22:35 | نویسنده : ابوبکر عزیزی مقدم |
.: Weblog Themes By VatanSkin :.